Zeeuws woordenboek

padje 1. paadje voetpad.
Zie
pad.
2. scheiding in 't haar: W. (omg. Mdb.; Vre; Amd.; Ok.; Grij.; Aag.; Wkp.); Z.B. (Wolf.; Kpl.; Ier.; Wmd.); N.B. (Kg.); T. (Scherp.); Sch.-D. (Zr.; Kwv.; Ekz.; Bh.; Bwh.; Bns.); L.v.Ax. (Ax.; Hok.); As de kleine meissen nog in dracht goenge ao z'n padje in d'r 'aer: Aag. Aant.: meer verspreid is luzepadje (als A.N.).
Zie:
naed;
rêê;
spleetje;
strepe.

padnaekend moedernaakt geheel bloot: Ofl. ook: padnaekt: Di.; paddernaokt: L.v.H.; paddernaokend: Wdo.; soms m. weglating v. laatste deel v. samenstelling: padder: Lam.; Ik zit 'ier zô padder (b.v. m. blote armen): Lam.; paddere jongen: jonge vogels nog zonder veren: Lam.
Zie:
paddeblôôt.

padschoon oppervlakkig schoon alleen geg. d. Ofl. (Mdh.; Smd.); Wat leiter toch 'n hôôi op de stoepe mè t's padschôôn mitte harden bezem: Mdh.

padweie weide waardoor e. openbaar voetpad loopt: W.; Z.B.; N.B. (Kg.); Sch.-D. (Zr.; Bh.; Bwh.; Otl.; Nwk.).