afkalve

af-(of-)kalve(n)1) inzakken van duinrand of slootkant d. te grote steilte of ondermijning: Z.eil.; Z.V.W.; G. (Gdr.); Ofl. (Azn.).
Zie:
afkankere(n);
afkèrrve(n);
inkalve(n);
inkankere(n);
inkwelpen;
uutkalve(n).
1) plaats. uitspr. zie kallf.