naebel

naebel navel geg. d. W. (Njoos.; Amd.; Ok.); N.B. (Wsk.; Kg.; Col.) T. (Tln.; Scherp.; Anl.; Po.); Phi.;Sch. D. (Kwv.; Ng.; Srd.; Zn.; Nwk.; Otl.; Bns.); G.; Ofl. (Mdh.; Azn.).
Uitdr.: Op je naebel!: dat zou je wel willen! geg. d. Zn.; Nwk.; naofel aofel: Z.V.W.; naogel: Z.dl. (Svg.; Kw.); affele: Wdo.
Aant.: bovenst. vormen meest onder ouderen thans naevel naovel m.m. Alg.