naegel

naegel naogel nagel m.m. Alg. Aant.: beh. voor nagel v. vinger of teen ook voor draadnagel en kruidnagel gebr.; bw. uitdr. over de naegel: boven de raming: G.
Uitdr.: Hin nìhels èn om je hat te krauw'n: doodarm zijn: geg. d. Kn. In verband m. de bet. kruidnagel de bloemennamen: 1. naegels: hyacinten: geg. d. W. (Njoos.; Srk.; Ok.); Z.B. (Kpl.).
Zie:
krunaegel
naegelblomme.
2. naegels: seringen (Syringa vulg.): geg. d. Ofl. (Mdh.; Smd.); de struik heet naegelbôôm: Z.B. (Wmd.; Rll.); Ofl. (a. bov.); naegeltakken: seringentakken geg. d. T. (Tln.; Anl.); D. (Ow.); gewoner: krunaegels (-naogels) enz. zie
krunaegel.
Aant.: voor naogel: navel zie:
naebel.