uus

Zoek in het woordenboek

Woordenboek(en)

Term Woord
uus

uus uze(n) bezitt. vnw.: ons onze : G. (Gdr.; Odp.) en (uitsluitend i. d. herinnering v. ouderen) Z.B. (geg. d. Kpl.; ler.); bijv.: uze guus (onze kinderen) kwamen laete tuus: Kpl.; Is 't waer dat-uzen domenie weggaet?: Ier.; zelfst. gebr.: d'n uzen: den onze die van ons: a. bov. bijv.: 't is d'n joee(n) nie 't is d'n uze(n) of 't is uze(n).