Woordenboek supplement

Zoek in het woordenboek

Woordenboek(en)

Term Betekenis
wemelkont

iemand die niet stil kan zitten, geg. d. Kod; Rtm; Kn; Tln; Phi: remelkont; G. Zie: wemel'out (2); wemelaor; wemelspil; toppen'out; 'orrel; wipmedóóze; rufeltute; rome­ laer; remelteste.

synoniem(en) - wemelkonte
wellekele

het bovengronds opgemet­ selde deel van de welput, SchD (ook: kele van de welle). Zie: wellekop; kele (2) WZD p. 419a.

wellekele.jpg

weitje

in de uitdr.: die loopt  op  z'n leste weitje: die zal het niet lang meer maken : Dob: Arjaon zei nog: dat za me kommend jaer wè wi ziee. 't Is zande, de man lipe toen a op z'n leste weitje, mè dat wist'n zelf nie.

wegzwittere

met een schuddende, snel zwaaiende beweging van de hand wegjagen, geg. d. Kwd. Vgl: zwittere(n); uutzwitteren WZD p. 1027b. Zie: kattezwepe.

synoniem(en) - wegzwitteren